Chateau Brilette 2004

Aix en Provence’da (Fransa) geçirdiğimiz yorucu bir günün sonunda otelimize vardığımızda restoran gözümüze öyle güzel göründü ki, artık yorgunluktan mı yoksa şipşirin olmasını beklediğimiz bu küçük kentin bana biraz kasvetli ve fazla bohem görünmesinden midir bilemiyorum, akşamı kentin merkezindeki birbirinin aynı yemekleri sunan yerlerde geçirmektense akşam yemeğini otelde yemeye karar verdik.

Seçimi sıkı bir Bordeaux meraklısı olan kuzenime bıraktım ve bizim için 37,5cl’lik şaraplardan resimde gördüğünüzü seçti. Chateau Brilette 2004 bir Cru Bourgeois Superieur olarak sınıflandırılmış, yani iyi bir şarap ama en iyisinden değil diye özetleyebilirim :) Oldukça güçlü ve biraz tanenli bir lezzeti var, söylemeye gerek yok, çok güzel bir şarap.

Bu Fransızlar bu işi nasıl yapıyorlar anlayamıyor ve her seferinde hayran oluyorum. Gerçekten de bilip bilmeden seçtiğimiz her şarap güzel çıkıyor. Bir de hayran olduğum birkaç yemek alışkanlıkları var, onlardan da bahsetmek istiyorum sizlere.

Öncelikle, kim ne yemek söylerse söylesin, herkesin yemeği aynı anda sofraya geliyor, ve herkesin tabağı sofradan aynı anda kaldırılıyor. Garson bitirdiniz mi diye sorduğunda kastettiği aslında sofradaki herkesin yemeğini bitirip bitirmediği. Devam eden varsa boş tabakları almıyor. Eğer bir kişi bir başlangıç yemeği söylediyse, önce başlangıç yemeği geliyor ve ana yemek yine herkese aynı anda geliyor. Biz bu yüzden birbirimize soruyoruz başlangıç alacak mısın diye :) yoksa başlangıç için bir şeyler yiyen kişi yemeğini yerken aç aç bekleniyor bu biraz kötü tabi ama bence de doğrusu bu.

Hayran olduğum ikinci alışkanlıkları ise, yemeği saatlerce süren bir sefahat deneyimine dönüştürmeleri. Ben şahsen yemeği sadece yaşam için yeterli ve gerekli ölçüde yemekten yanayımdır, ama onların bu keyif düşkünlüğünden etkilenmemek mümkün değil. Eğer aceleleri varsa sofraya oturmuyorlar bile, çünkü onlara göre bir yemek sofrasında en az iki saat oturulmalı! Tabi modern hayat bence bu alışkanlıklarını biraz törpülemiş olabilir, ama her gün değilse bile sık sık bir yemek için bu kadar zaman ayırmaları hoşuma gitti doğrusu. Aklıma bir saatlik öğle tatillerine hem hızlı hızlı yenen bir salatayı hem de üzerine ıvır zıvır alışverişini sığdırışlarımız geliyor, kendime acıyorum!

This entry was posted in Şarap Deneyimleri and tagged , , . Bookmark the permalink.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>